1 Şubat 2011 Salı
Organizatörlük, seni seviyorum!
Yıllar sonra dostları bi arada görmeyi sevdiğim kadar hiç bişeyi sevemedim.Her zaman illa ki birileri eksik oluyor olsa da o eksikliklere rağmen mutlu olmayı öğrendim.Çünkü eğer öğrenmezsem hep bi şekilde içim içimi yerdi keşke o da olsaydı bu niye gelmedi diye...Heralde bunun yüzündendir ki Antepteki toplanma işlerini liseden beri hep ben organize eder oldum.Şimdi bi yerde toplanılacaksa bana soruluyor direk ama işin gerçeği bu durum beni çok sıkmaya başladı.İnsan elde edemedğini severmiş ya bi zamanlar başkalarına güvenemediğim için illa ki ben yapmalıyım dediğim organizasyonlarda artık organize eden değil de diğer tayfadan (çağrıldığım yere gitsem mi gitmesem mi diye düşünenlerden , bir nevi hazıra konanlardan) olmak istiyorum...Çünkü hayat onlara güzel onlar sadece olaya katılıyor, istedikleri kadar erken ayrılabiliyorlar.Tamam zaten eski dostların toplandığı bi ortamdan erken ayrılmak istemem ama insan gıcık oluyo neden pek çok insanın gözlerinde benim aldığım heycanı ve mutluluğu göremiyorum hadi bunu görsem yine hiç sorun değil...Bazen düşünüyorum da acaba ben mi duygularımı çok yoğun yaşıyorum herkes olsun hep birlikte olalım çok mu istiyorum çok mu mükemmeliyetçiyim.yok yok sorun bende değil bence onlar o topluluğa benim verdiğim kadar değer vermiyo...Evet , o yüzden de çok sevdiğim küçük dünyamın büyük sorumlulğu olan organizatörlükten vazgeçmicem beni yıldıramazsınız dostlarım :)
Seviyorum ya ben bu işi hatta gayet klasik bi muhabbet ama ben demiştim, organizatörlükte gelişebileceğim birşeyler okumalıyım demiştim.Gittik tıp okuyoruz bakalım bünye ne kadar dayanacak.Neyse bu konuya girersem yazacak çok şey var o yüzden kapatalım gitsin...
Organizatörlüğün canıma tak ettiği ve bunca ikilemin başlamasına neden olan an yılbaşı öncesi oldu.Çünkü biryerler ayarlamak için o soğuk, o yağmurlu ve o final öncesindeki kritik dönemlerde bağdat caddesindeki tüm mekanları dolaşmak zorunda kalmıştım...Çok kötü bi anıydı benim için neyse ki zor an dostu Merve yanımdaydı da el attı işe...
Neyse tüm bunları düşününce bunlardan çıkarttığım sonuç küçük dünyamın büyük sorumluluğu olan organizatörlüğü çok seviyorum ama bundan sonra yılbaşında kesinlikle çalışmıyorum...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Etiketler
- bu da içimden taşan (2)
- karalamalar (6)
- şiddetle tavsiye ederim (7)

O gecenin mimarı olan sana ne kadar teşekkür etsem az Yağmur.
YanıtlaSil"...Bence onlar o topluluğa benim verdiğim kadar değer vermiyor..."
Bence değer veriyorlar ancak bunu belli etmek istemiyor kimse.
keşke herkes belli etse o zaman :)umarım kırılmamışsındır bu arada geldiğin için ben teşekkür ederim orda oluyor olman bile yüzümü güldürdü emin ol:)
YanıtlaSilEvet, buda ayrı bir konu. Belli etmeyi bir zayıflık olarak görüyor çoğu kimse.
YanıtlaSilYok kırılmadım ama utandım bu kadar geç teşekkür ettiğimede utandım...
Birde söylemeden edemeyeceğim yazıların çok güzel. Takibindeyim buranın :-)
gerçekten beğendin mi murat yaa:) çok mutlu oldum varya şu an çok teşekkür ederim :)
YanıtlaSil'Yok kırılmadım ama utandım bu kadar geç teşekkür ettiğimede utandım...' sevdiğim insanların bir arada olmasını çok seviyorum o yüzden orda olarak teşekkürü etmiştin zaten emin ol:)lafı olmaz:)